Kościół świętej Rozalii w Odrowążu
Drewniany kościół świętej Rozalii w Odrowążu przypomina o dawnych epidemiach i modlitwie za ich ofiary. Obecny budynek powstał w tysiąc dziewięćset szóstym roku, ale historia stojącej tu wcześniej kaplicy jest znacznie dłuższa.
Zachował się zapis z tysiąc siedemset dwudziestego pierwszego roku, nakazujący odprawianie w niej dwudziestu jeden mszy za wiernych zmarłych „od powietrza”. Tak określano wówczas śmierć wskutek zarazy. Modlitwą obejmowano również inne dusze potrzebujące pomocy.
Stara kaplica przetrwała do początku dwudziestego wieku. Jej stan był już jednak tak zły, że miejscowy proboszcz, ksiądz Wiktor Budziszewski, polecił ją rozebrać. Na tym samym miejscu wzniósł nową drewnianą świątynię. Dawna kaplica była krótsza, a przed wejściem miała zadaszony ganek wsparty na dwóch słupach.
Obecny kościół stoi na kamiennej podmurówce. Zbudowano go w konstrukcji zrębowej. Oznacza to, że ściany tworzą poziome drewniane belki, ułożone jedna na drugiej i połączone w narożnikach.
Wnętrze jest proste. Drewniane ściany i płaski sufit otaczają przestrzeń wypełnioną rzędami ławek. Między ławkami biegnie przejście prowadzące w stronę prezbiterium, czyli części kościoła przeznaczonej na ołtarz.
W głębi prezbiterium znajduje się ołtarz w stylu barokowym. Jego środkową część zajmuje obraz świętej Rozalii, patronki kościoła. Obraz ujmują po bokach kolumny, a ponad nim wznosi się ozdobne zwieńczenie ze złocistymi promieniami i zakrzywionymi ornamentami.
Według opisu księdza Jana Wiśniewskiego obraz namalowała Elżbieta Potkańska z Potworowa. Wśród wyposażenia kościoła znajdują się także dziewiętnastowieczne organy, konfesjonał i ławki. Są więc starsze niż obecny budynek świątyni.

