Audioprzewodnik

Audioprzewodnik

Powrót do listy nagrań

Kościół w Kielcach-Zagórzu

Transkrypcja

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kielcach-Zagórzu.

Na niewielkim wzniesieniu, przy zbiegu ulic Prostej i Zagórskiej, stoi drewniany kościół. Powstał w tysiąc osiemset sześćdziesiątym piątym roku jako kaplica Matki Bożej Częstochowskiej. Jego budowę zainicjował ksiądz Józef Ćwikliński, znany z działalności społecznej i dobroczynnej w Kielcach. Zagórze było wtedy osobną wsią, należącą do kieleckiej parafii katedralnej.

Główna część świątyni ma wydłużony kształt. Prostokątna nawa, czyli przestrzeń dla wiernych, przechodzi w prezbiterium, w którym znajduje się ołtarz. Prezbiterium nie jest węższe od nawy, dlatego z zewnątrz obie części tworzą jedną bryłę. Jej wschodni koniec zamykają trzy ściany. Do głównego budynku przylegają boczne przybudówki: zakrystia od północy i dodatkowa przestrzeń dla wiernych od południa.

Kościół zbudowano w konstrukcji zrębowej. Oznacza to, że jego ściany tworzą drewniane belki ułożone poziomo, jedna na drugiej, i połączone w narożnikach. Całość spoczywa na kamiennej podmurówce. Zewnętrzne ściany osłaniają pionowe deski. W szczytach, czyli górnych częściach ścian pod dachem, deski tworzą ozdobne wzory: jodełkę lub układ przypominający rozchodzące się promienie.

Dach pokrywa gont, czyli niewielkie drewniane deseczki układane tak, aby zachodziły na siebie. Ponad nim wznosi się smukła wieżyczka na mały dzwon, nazywana sygnaturką. Osobna, murowana dzwonnica stoi po południowej stronie kościoła.

Dzisiejszy wygląd świątyni jest częściowo wynikiem rozbudowy z tysiąc dziewięćset osiemdziesiątego drugiego roku. Powiększono wtedy nawę i zmieniono wnętrze. Prace wiązały się z utworzeniem parafii Mójcza–Zagórze. W okresie stanu wojennego władze nie pozwoliły na budowę nowego kościoła. Wyraziły zgodę jedynie na rozbudowę istniejących drewnianych kaplic. Dlatego parafia ma dwie świątynie: kościół parafialny w Mójczy i filialny, czyli należący do tej samej parafii, w Zagórzu.

We wnętrzu ściany pokrywa drewniana boazeria. Nad nawą i prezbiterium rozciąga się strop złożony z płaszczyzn poziomych oraz ukośnych. Zdobią go listwy i płaskie dekoracje rzeźbione w drewnie. W zachodniej części znajduje się wsparta na słupach empora o kształcie podkowy, przeznaczona dla chóru muzycznego.

Ołtarz główny pochodzi z końca dziewiętnastego wieku. Umieszczono w nim obraz Matki Bożej Częstochowskiej, przypominający o pierwotnym wezwaniu kaplicy. W bocznym ołtarzu znajduje się wizerunek świętego Floriana. Ten również dziewiętnastowieczny ołtarz odrestaurowano w dwa tysiące trzecim roku.

Na ścianach wiszą płaskorzeźbione stacje Drogi Krzyżowej, przedstawiające kolejne sceny męki Chrystusa. W kościele znajduje się także tablica poświęcona miejscowym żołnierzom Narodowych Sił Zbrojnych. Odsłonięto ją w tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym piątym roku.