Według miejscowej tradycji kaplicę wzniesiono jako podziękowanie za ustanie zarazy. Jej patron, święty Roch, był czczony jako opiekun chroniący przed epidemiami. Kaplicę pod jego wezwaniem odnotowano w Mroczkowie już w 1759 roku, jednak dokładna data powstania zachowanej budowli pozostaje nieustalona.
Drewnianą świątynię wyróżnia ośmioboczny korpus nakryty gontowym dachem z niewielką wieżyczką. Jej dzieje wiążą się z przemysłową przeszłością okolicy. W 1856 roku właściciele i pracownicy cegielni w pobliskim Sołtykowie ufundowali ołtarz główny. Zachowana neobarokowa nastawa ołtarzowa powstała pod koniec XIX wieku, a w 1890 roku ołtarz poświęcił biskup sandomierski Antoni Franciszek Sotkiewicz. Do wyposażenia należy również nietypowa ambona połączona z konfesjonałem. Dawne źródła wymieniają także drugą patronkę kaplicy – świętą Barbarę, której wizerunek otaczali czcią miejscowi górnicy i hutnicy. W 1957 roku przy kaplicy utworzono parafę. Po wybudowaniu w sąsiedztwie nowej świątyni drewniany kościółek powrócił do funkcji kaplicy.

