Propozycja niezwykle malowniczej wycieczki rowerowej poprowadzonej na wschód od Pińczowa. Przy dobrej pogodzie, z miejsc najwyżej położonych na trasie istnieje możliwość zobaczenia szczytów Tatr.
Dojazd i początek trasy
Początek i koniec wycieczki zlokalizowany jest na parkingu przy stacji benzynowej Orlen przy wjeździe do Pińczowa od strony Kielc. Istnieje również możliwość zaparkowania na parkingu sklepu Żabka. Do Pińczowa można dotrzeć transportem publicznym (przede wszystkim busami).
Oznakowanie:
Brak, warto skorzystać z aplikacji lub śladu GPX
Nawierzchnia trasy:
- droga asfaltowa – 48,8 km (98%)
- droga szutrowa – 1 km (2%)
Utrudnienia na trasie:
Brak
Atrakcje na trasie
Pińczów – niewielkie miasto powiatowe na południu województwa świętokrzyskiego. Leży nad brzegiem Nidy płynącej pośród rozległych łąk do Wisły, a mijającej po drodze sławną Wiślicę i królewski Nowy Korczyn. Historia dała miastu barwną przeszłość, którą poświadczają liczne i wartościowe zabytki architektury, wśród nich zespoły klasztorne paulinów i reformatów, renesansowa kaplica św. Anny, drukarnia ariańska, pałac margrabiów Wielopolskich oraz niezwykle cenna synagoga.
Kapliczka w miejscowości Włochy – pomnik wystawiony w 1609 r. przez Walentego Kąckiego - dworzanina ordynata Zygmunta Myszkowskiego, ku czci swego pana. Obelisk w formie czworobocznego słupa został zwieńczony krzyżem z herbem Myszkowskich – Jastrzębiec. W trzech wnękach górnej części zobaczymy sceny ukrzyżowania, a w czwartej wierszowaną inskrypcję w języku polskim. Warto wspomnieć, że we wsi Włochy licznie zamieszkiwali włoscy kamieniarze, którzy byli sprowadzani przez polskich królów i zatrudniani do pracy z kamieniem pińczowskim. Dotychczas wśród mieszkańców wsi spotyka się ich potomków, noszących spolszczone włoskie nazwiska.
Stawiany - dawna stacja przeładunkowa, powstała w latach 50.XX w. W wyniku spadku liczby przewożonych towarów, transport wąskotorowy stał się nieopłacalny, dlatego też w 1993 r. ruch towarowy został zawieszony. Sporadycznie uruchamiano w tamtym okresie jeszcze tzw. pociągi komercyjne. Po wstrzymaniu ruchu kolejowego, budynek stacji opustoszał i z upływem lat mocno niszczeje.
Łowisko oraz wiata w Stawianach – u podnóża Góry Sobótczanej, na wschód od niewielkiego zbiornika wodnego będącego pozostałością po prowadzonej w przeszłości eksploatacji gipsu, znajduje się infrastruktura turystyczna: parking, wiata i stojak na rowery. Po drugiej stronie doliny, na północny-wschód od łowiska, na wzniesieniu, znajduje się platforma widokowa, z której roztacza się panorama północnej części Szanieckiego Parku Krajobrazowego.
Kościół pw. św. Jakuba Apostoła w Sędziejowicach – pierwotna drewniana świątynia istniała tu już w XIV w. Prawdopodobnie została zniszczona podczas tatarskich najazdów lub w wyniku pożaru. W latach 1594 – 1622, będąc w rękach kalwinów kościół mocno podupadł. Dużych zniszczeń doznał również podczas najazdów szwedzkich w XVII w. Pierwszej konsekracji świątyni dokonał biskup Mikołaj Oborski w 1678 r. a po kolejnej rozbudowie w 1889 r. biskup Tomasz Kuliński. Bryła kościoła zachowała swój gotycki charakter, natomiast wystrój wnętrza pochodzi głównie z okresu baroku i rokoko. W ołtarzu głównym widnieje krucyfiks z rzeźbą z kości słoniowej, na zasuwie wizerunek św. Jakuba Apostoła Starszego, natomiast w ołtarzach bocznych zobaczymy m.in.: obrazy Najświętszej Maryi Panny oraz św. Jana Chrzciciela. Do ciekawych zabytków wnętrza należy również figura Chrystusa Zmartwychwstałego pochodząca z około 1780 r.
Głaz pamiątkowy Piłsudskiego w Śladkowie Dużym – przed bramą wjazdową do pałacu znajduje się kamień, upamiętniający pobyt Marszałka Józefa Piłsudskiego, w tym miejscu w dniach 12-13 maja 1915 r.
Zespół pałacowy w Śladkowie Dużym – wnioskując po dacie widniejącej nad wejściem do jednego z pomieszczeń, dzisiejsza budowla, powstała najprawdopodobniej w 1681 r. w wyniku modernizacji istniejącego wcześniej obiektu. Większa przebudowa pałacu miała miejsce w wieku XVIII i jest ona przypisywana Janowi Ferdynandowi Naxowi, pełniącemu od 1778 r. funkcję architekta królewskiego. Warto wspomnieć, że wśród jego dzieł znalazły się przebudowy w stylu wczesnoklasycystycznym pałaców w Szczekocinach, czy Kurozwękach. Prawdopodobnie, Nax, jest również autorem założenia parkowego wokół pałacu. Ostatnim przedwojennym właścicielem posiadłości był Feliks Worytkiewicz. Budowla ucierpiała podczas II Wojny Światowej, a po jej zakończeniu została upaństwowiona - mieścił się tu Państwowy Dom Dziecka. Obecnie obiekt znajduje się w rękach prywatnych i dotychczas przeprowadzono w nim jedynie prace zabezpieczające.
Figury świętych w Szańcu: np. Floriana, św. Judy Tadeusza, św. Jana Nepomucena w Szańcu
Kościół w Szańcu
Figura św. Judy Tadeusza – znajduje się przy południowo – wschodnim narożniku muru cmentarza parafialnego, w pobliżu drogi z Szańca do Młynów. Stoi na wysokim postumencie i schodkowym cokole. Pochodzi z 1878 roku. Na postumencie wyryty jest napis „J. Tadeusz R. J. 1878” oraz krzyże. Święty przedstawiony jest z maczugą – symbolem jego męczeńskiej śmierci oraz medalionem z wizerunkiem Chrystusa, który, jak mówi tradycja, miał otrzymać od Jezusa na znak szczególnej łaski. Jest patronem spraw beznadziejnych.
Figura św. Jana Nepomucena – zlokalizowana na skwerze w pobliżu kościoła, ulokowana na wysokim postumencie i schodkowym cokole kamienna figura jest datowana na około 1810 r. Postać św. Jana Nepomucena najczęściej jest przedstawiana w stroju kapłańskim, trzymająca w ręku palmę męczeńską lub krucyfiks. Jan Nepomucen, jest patronem spowiedników, szczerej spowiedzi oraz tonących, a także orędowników podczas powodzi. Według ludowych wierzeń i tradycji Jan Nepomucen chroni przed powodzią oraz suszą, dlatego tak często figury Jana Nepomucena (tzw. Nepomuki) są lokowane w pobliżu rzek, mostów, jak również na placach kościelnych, czy na skrzyżowaniach dróg.
Figura św. Floriana - późnobarokowa figura św. Floriana z II połowy XVIII w. Święty ten jest patronem zawodów związanych z ogniem - strażaków, kominiarzy, piekarzy, hutników oraz garncarzy.
Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Szańcu – wzniesiony w 1499 r. dzięki fundacji biskupa kujawskiego, kanclerza wielkiego koronnego Krzesława z Kurozwęk. Bryłę kościoła tworzy prostokątny, dwunawowy korpus, do którego od strony północnej przylega gotycka kaplica oraz zamknięte wielobocznie prezbiterium. Do prezbiterium od strony północnej dobudowana jest XVI - wieczna zakrystia złączona ze skarbczykiem. W południowej ścianie nawy warto zwrócić uwagę na ciekawy portal schodkowy, obok którego została wmurowana kamienna tablica z inskrypcją przypominająca historię kościoła. Na zewnętrznych ścianach świątyni widoczne są liczne, wyryte napisy pamiątkowe i epitafijne, część z nich nawiązuje do burzliwych dziejów Rzeczypospolitej połowy XVII w. Na południowej ścianie kościoła znajduje się również zegar słoneczny prawdopodobnie pochodzący z XVI w. We wnętrzu świątyni warto zwrócić uwagę na znajdujący się w ołtarzu bocznym, obraz autorstwa Franciszka Smuglewicza przedstawiający św. Stanisława, późnogotycki witraż, również z wizerunkiem tego świętego pochodzący z około 1500 r. Najstarszym elementem, uposażenia świątyni jest umieszczona w głównym ołtarzu rzeźba Madonny z Dzieciątkiem, zwana Łokietkówną. Figura jest datowana na około 1460 r. i pochodzi najpewniej z poprzedniej XIII – wiecznej świątyni.
Źródło: Podróże ku naturze - przewodnik wydany nakładem Urzędu Marszałkowskiego Województwa Świętokrzyskiego
