Propozycja wycieczki pieszej poprowadzona po górującym nad Pińczowem Garbie Pińczowskim do rezerwatu Skowronno. Wędrując zaproponowaną trasą mamy doskonałą możliwość podziwiania doliny rzeki Nidy oraz rozciągających się po sam horyzont malowniczych krajobrazów.
W najlepszych punktach widokowych zlokalizowane zostały 2 wiaty odpoczynkowe. Choć podejście pod Garb Pińczowski wymaga wysiłku warto podjąć trud wspinaczki ze względu na roztaczające się z góry widoki. Ze względu na brak oznakowania w terenie zaleca się korzystanie z aplikacji bądź pobranie śladu GPX wycieczki np. na telefon.
Opracowanie własne na podstawie mapy podkładowej BDOO i BDOT10k.
Dojazd i początek trasy:
Początek i koniec wycieczki zlokalizowany jest na parkingu przy firmie Gomar, ul. Przemysłowa w Pińczowie. Do Pińczowa z Kielc najlepiej dojechać busami, które odjeżdżają z dworca autobusowego.
Oznakowanie trasy: brak
Brak oznakowania trasy. Zaleca się korzystanie z aplikacji lub pobranie śladu GPX.
Utrudnienia na trasie:
Miejscami strome, ale krótkie podejście/zejście (głównie na początku i końcu trasy).
Atrakcje na trasie:
Pińczów jest niewielkim miastem powiatowym na południu województwa świętokrzyskiego. Leży nad brzegiem Nidy płynącej pośród rozległych łąk do Wisły, a mijającej po drodze sławną Wiślicę i królewski Nowy Korczyn. Historia dała miastu barwną przeszłość, którą poświadczają liczne i wartościowe zabytki architektury, wśród nich zespoły klasztorne paulinów i reformatów, renesansowa kaplica św. Anny, drukarnia ariańska, pałac margrabiów Wielopolskich oraz niezwykle cenna synagoga.
Garb Pińczowski – rozciągający się na długości około 60 km, od miejscowości Skowronno od strony zachodniej, do okolic Pacanowa od strony wschodniej. Wypiętrzenie zbudowane jest z margli kredowych oraz gipsów i wapieni litotamniowych. Takie podłoże sprzyja występowaniu unikatowych gatunków roślin, w tym roślinności ciepłolubnej, czy muraw kserotermicznych. Miejsce stanowi ostoję rzadkich i chronionych gatunków roślin, takich jak: macierzanka pannońska, miłek wiosenny, storczyk drobnokwiatowy, traganek duński, dziewięćsił popłocholistny i szyplin jedwabisty. Najcenniejsze fragmenty Garbu Pińczowskiego zostały objęte ochroną w ramach sieci obszarów Natura 2000, takich jak: Ostoja Nidziańska i Ostoja Szaniecko-Solecka. W wapieniach tworzących Garb Pińczowski, powstałych w okresie miocenu, odnaleziono dwa, bardzo dobrze zachowane szkielety wieloryba, sprzed 15 milionów lat, którego nazwano Pinocetus polonicus. Obecnie jednego z nich możemy oglądać w Muzeum Geologicznym w Kielcach.
Pomnik św. Floriana (przy Państwowej Straży Pożarnej, ul. Przemysłowa w Pińczowie) – ta blisko 150-letnia figura Świętego Floriana trafiła w to miejsce stosunkowo niedawno, bo w 2009 r. Pierwotnie, pomnik był ulokowany na Wzgórzu Świętej Anny, w oddaleniu od kaplicy, miejscu trudno dostępnym dla turystów. Dzięki inicjatywie nieżyjącego już pińczowskiego księdza – Józefa Zdradzisza, figura została przeniesiona na miejsce obecnej lokalizacji. Pomnik jest wykonany z powszechnie używanego na Ponidziu materiału tzw. „Pińczaka”, prawdopodobnie w jednej z pińczowskich pracowni rzeźbiarskich. Ten Święty najczęściej jest przedstawiany jako rzymski legionista, trzymający skopek z wodą, gaszący płomienie. Jeśli się przyjrzymy tej figurze zauważymy, że na jego głowie znajduje się korona. Święty Florian to patron nie tylko strażaków, lecz również tych, którzy podtrzymują ogień, czyli hutników, piekarzy, garncarzy, czy kominiarzy.
Punkt widokowy na Garbie Pińczowskim – stąd rozpościera się szeroka panorama na krainę Ponidzia. Miejsce szczególnie popularne wśród miłośników sportów powietrznych: moto i paralotniarzy. Dla nich lokalne kluby, przedsiębiorcy organizują loty widokowe. Korzystając z lotu paralotnią mamy możliwość podziwiania miasta, Garbu Pińczowskiego oraz rzek Nidy i Mierzawy z ich malowniczymi rozlewiskami z zupełnie innej perspektywy.
Figura św. Agaty w Skowronnie Dolnym – figura pochodząca z 1806 r. Święta Agata to patronka ofiar tortur, ochrony przed trzęsieniami ziemi, klęskami żywiołowymi, piekarzy, a także artystów.
Rezerwat Skowronno – rezerwat ścisły utworzony w 1960 r. o powierzchni 1,93 ha. Na jego obszarze widoczne są pozostałości XI-wiecznego kamieniołomu, w którym pozyskiwano wapień litotamniowy, zwany pińczowskim. Najbardziej charakterystycznym i dominującym zespołem roślinnym rezerwatu jest kwietna murawa kserotermiczna. Występują tu m.in.: ostnica włosowata i Jana, pierwiosnka lekarska, gęsiówka uszkowata, dzwonek boloński, oman wąskolistny, miłek wiosenny, chaber pannoński, zawilec wielkokwiatowy, wilżyna ciernista.Na terenie rezerwatu żyją niewielkie chrząszcze, np.: tutkarz, czy stonka.
Źródło: Podróże ku Naturze - przewodnik wydany nakładem Urzędu Marszałkowskiego Województwa Świętokrzyskiego.
