Dzieje parafii w Bebelnie sięgają XV wieku. Część wsi należała wówczas do rodziny Długoszów, z której wywodził się słynny kronikarz Jan Długosz. W okresie reformacji wcześniejsza świątynia służyła jako zbór protestancki.
Katolicy odzyskali ją w 1618 roku za sprawą właściciela wsi, Piotra Gosławskiego. Obecny kościół ufundowali w 1745 roku dziedzice Bebelna, Antoni i Karol Bystrzanowscy. Modrzewiową, jednonawową świątynię zbudowano w konstrukcji zrębowej. W 1777 roku dobudowano zakrystię i kruchtę, a na początku XX wieku przedłużono nawę. Wnętrze łączy zabytki różnych epok. Neogotycki ołtarz główny z 1894 roku mieści obraz Najświętszej Maryi Panny, przesłaniany obrazem św. Mikołaja, oraz rokokowe tabernakulum. O dawnej czci dla wizerunku Maryi świadczy wzmianka o siedemnastu wotach odnotowanych w 1778 roku – darach składanych przez wiernych w podziękowaniu za otrzymane łaski. Dziewiętnastowieczne ołtarze boczne o barokowych formach zawierają starsze, siedemnastowieczne elementy dekoracji. Cenne wyposażenie uzupełniają późnobarokowa ambona i gotycka kamienna chrzcielnica. Obok kościoła stoi drewniana dzwonnica z XVIII wieku.

