Drewniana dzwonnica w Mieronicach towarzyszy świątyni o średniowiecznym rodowodzie. Pierwsza wzmianka o stojącej przy kościele dzwonnicy pochodzi z 1590 roku. Według ustaleń Narodowego Instytutu Dziedzictwa obecny obiekt powstał między 1818 a 1831 rokiem, zastępując wcześniejszą budowlę znajdującą się w złym stanie technicznym.
W jego wnętrzu zachował się cenny dzwon z XV wieku, starszy od samej konstrukcji. Wzniesioną na planie kwadratu wieżę wyróżniają pochyłe ściany oraz wysunięta górna kondygnacja, zwana izbicą. Jej częściowo otwarte boki i dekoracyjnie wycięte deski nadają budowli lekkości. Całość wieńczy wysoki, czterospadowy dach pokryty gontem. Forma dzwonnicy nawiązuje do dawnych rozwiązań drewnianego budownictwa wieżowego. Warto zajrzeć również do sąsiedniego kościoła. Jego najstarszą częścią jest romańskie, ceglane prezbiterium z XIII wieku, ze średniowiecznymi malowidłami przedstawiającymi między innymi sceny Męki Pańskiej oraz Panny Mądre i Głupie. Wśród wyposażenia wyróżniają się kamienna chrzcielnica z 1629 roku i obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem z pierwszej połowy XVII wieku. Z dziejami świątyni wiąże się także Jan Chryzostom Pasek: słynny pamiętnikarz poślubił tu w 1667 roku Annę Remiszewską-Łącką.



