Szaniecki Park Krajobrazowy leży w Niecce Nidziańskiej, obejmując środek Garbu Pińczowskiego i południowo-zachodni róg Płaskowyżu Szanieckiego. Chroni bajkowe wzgórza z wapienia i gipsu oraz ciepłolubne murawy, torfowiska i solniska wśród łąk i pól.
Granice parku
Park znajduje się na dziale wodnym między Nidą, Wschodnią i Czarną. Na południu, koło Owczar, tryskają wody mineralne.
Ślady natury
Geologia popisała się pomysłowością w szanieckim parku. Powstały tu leje, doliny i jaskinie. Wielkie kryształy gipsu widać na Płaskowyżu Szanieckim, zwłaszcza w Szańcu, Gartatowicach, Stawianach i Sędziejowicach. Takie warunki stworzyły raj dla ciepłolubnych roślin. W jedynym rezerwacie Owczary zobaczymy solniska śródlądowe z halofitami: sitowcem nadmorskim, mannicą odstającą, łobodą oszczepowatą, nostrzykiem ząbkowanym i komonicznikiem skrzydlastostrąkowanym.
Wiosną strome zbocza wzgórz błyszczą zielono-złoto-białą mozaiką – kwitną zawilce wielkokwiatowe i miłki wiosenne. Latem przebarwiają się na zielono-żółto-fioletowo dzięki omanom wąskolistnym i pszennicom. Jesienią, wśród wyblakłej trawy, rozbłyskują ciemnoróżowe astry gawędki i wilżyny ciernistej.
Na suchych murawach kserotermicznych roi się od bezkręgowców, zwłaszcza motyli – to prawdziwy raj dla owadofilów! Największa w Polsce populacja modraszka gniadego to parkowy skarb. Inne rarytasy: modraszki baton, dorylas i eumedon oraz powszelatek chabrowiec.
Zawilec wielokwiatowy
Ślady historii
W parku czekają liczne dwory – w Szańcu, Młynach i Widuchowej. Bogata historia objawia się w pradawnych śladach, grodziskach i kopcach koło Szczaworyża, Szańca, Gartatowic, Skotnik Małych oraz Żernik Górnych. A jak na całym Ponidziu, przy drogach, w wioskach i na polach oczy turystów cieszą urocze wapienne figurki i kapliczki.
